Son günlerde Rusya ile Suriye arasındaki arkadaşlığın şiddetlenmesi hakkında daha sık haber duyulmaktadır, dolayısıyla bununla ilgili biraz açıklama yapmak isteriz. Suriye’de Rus askerleri sık sık görülmektedir Rus silahları orada daha önce de varmış fakat şimdi askeri varlığın çapı daha da artmaktadır.

Bilindiği gibi Akdeniz’de Rusya’nın tek bir üssü vardır – Suriye deniz limanı olan Tartus’ta Rusya deniz kuvvetlerinin 720 no’lu lojistik destek merkezi bulunmaktadır. Orada 1971 yılından itibaren Akdeniz filosunun destek üssü açılmıştır. Fakat Sovyetler’in dağılışından sonra Ruslar, aktivitelerini giderek yok derecesine indirmiş ve tüm üste ancak dört kişiden oluşan teknik tamirci personel bırakmışlardı.

Bütün Rusya’da bunun gibi çok sayıda yarı terkedilmiş ve bakımsız üs mevcuttur fakat burada NATO ülkeleri yanında özel bir Akdeniz kalesi olarak bu üssü kapatmamışlar hatta onu genişletmeyi planlamışlardı.

2010 yılının sonunda İstihbarat Genel Müdürlüğünün tuğgenerali olan Yuriy İvanov Tartus’u ziyaret etmiştir ancak memleketine geri dönmemiştir – onun cesedi bir Türk köyü yanında denizde bulunmuştur. Kaza mıdır?..

2011 Mart ayında ise Suriye’de sivil savaş başlamıştır. İslamcıların pek hızlı ilerlemesi, Akdeniz’deki Rusya’nın tek bir üssünü tehlike altına sokuyordu, dolayısıyla medyada Beşar Esad rejimine Rusya’nın yardımı hakkında şayia dolaşmaya başlar. Daha sonra Kamuoyunu sakinleştirmek amacıyla “Komsomolskaya pravda” gazetesinin muhabirleri olan Steşin ve Kots – bu bölgeye gönderilmiştir(Bu atılgan Rus gazetecileri daha sonra Donbas röportajlarıyla tekrar karşımıza çıkacak).

Rus otoriteler, Suriye çatışmasına katılımı ne kadar yalanlarsa yalanlasınlar olgu şudur: Rus askeri gemileri Tartus’a aktif olarak gidip gelmeye başlamışlardır. İşte bu noktada “Nikolay Filçenkov” BÇG-si (büyük çıkarma gemisi) ortaya çıkmaktadır – 1964–1975 yıllarında imal edilmiş büyük çıkarma gemisi. Aslında eski bir teknedir fakat Rusya deniz kuvvetlerinde kayıtlı olup yükleri nereye gerekirse taşımaktadır(Rus bahriyesinde BÇG durumu hakkında daha detaylı bilgi – “Eksperlerin değerlendirmelerine göre BÇG-lerinin ezici çoğunluğu önümüzdeki on sene içerisinde zarar hanesine geçirilecektir”).

Tabii ki Rusların herşeyi sivil gemiler vasıtasıyla kaçak şekilde taşıma imkânı da varmış ancak er geç böyle gemiler göze batmaya başlayacakmış. Tam General İvanov gibi. Bu yüzden askeri gemilerle taşımaya karar vermişler.

İşte “Nikolay Filçenkov” 2012-2013 yıllarında Suriye’ye yük taşımıştır… Medyada kopan patırtı unutulmuştur, ama Rus denizcilerinin fotoğraflarına göre “Filçenkov” düzenli olarak Tartus’a gidip geliyormuş.

Konuyla ilgili “Nikolay Filçenkov” ve “Novorossiysk” BÇG-lerinin tamiratı hakkında RIA “Novosti”nin Ocak 2013 yılınınki kısa yazısı: “Açıklamaya göre iş bu süre içerisinde “Nikolay Filçenkov” 4000 deniz mili yaptı, “Novoçerkassk” BÇG-si ise yalnız son altı ay içerisinde yaklaşık 8000 deniz mili yaptı. Bunun içinde İstanbul Boğazı’ndan 10ve Çanakkale Boğazı’ndan.8 geçiş yapılmıştır”.

Sosyal medya “VKontakte” ’deki “Ben “Nikolay Filçenkov” BÇG-sinde hizmet yaptım” adlı grupta yayınlanan bilgi ve yorumlara göre bu gemi 2012 yazından beri aktif olarak Suriye’ye gidip gelmeye başlamıştır (https://vk.com/club8656345, arşiv https://archive.is/Ts5M6). Görülüyor ki bu sene Rusya Federasyonu deniz kuvvetlerinin BÇG-si aktif olarak Akdeniz’e gidip geliyordu: “Rusya Karadeniz filosunun büyük çıkarma gemisi “Nikolay Filçenkov” bu yılda Akdeniz’e üçüncü askeri sefer yapmaktadır“. Aynı adreste Ağustos 2015 yılınki İstanbul Boğazı’ndan askeri araçlarla birlikte geçiş fotoğrafları da mevcuttur.

“VKontakte” ’de bu geminin iki aynı fotoğrafı vardır: bir tanesi Eylül 2015 yılında çekilmiş “Tekrar Suriye’ye” yorumu olan ve Aralık 2014 yılında çekilmiş “Çıkarma birliği erleriyle birlikte yaptığımız seferi kim hatırlıyor?” yorumu olan. Tam 2013–2015 döneminde “VKontakte” ’de Rus denizci askerlerinin Tartus’ta çekilen fotoğraflarının çoğu yayınlanmaktadır – Sivastopol’dan kaydırılan deniz piyadeleri ve Maykop’lu askerler. Birçok gemiden çekilen fotoğraf var, galiba Aralık 2013 yılındaki Suriye seferine ait. Ne olur ne olmaz diye işlemler yapmaktadır… Bence yakında şöyle bir fırsat çıkabilir. Başkalarından daha çok fotoğraf, “Nikolay Filçenkov”, “Tsezar Kunikov”, “Novoçerkassk” çıkarma gemilerinin, “Severomorsk” büyük denizaltı avcı gemisinin, “Yaroslav Mudrıy” devriye gemisinin ve diğer gemilerin görevlileri tarafından yayınlanmaktadır. Gördüğümüz gibi Tartus’a sadece Karadeniz filosu değil, Baltik ve Kuzey filolarının gemileri de girmektedir. Askerlerden birisi, Aralık 2014 yılınınki genel tatbikat haritasını yayınlamıştır:

Genel olarak Suriye savaşı bağlamının dışında Rusya’nın Akdeniz’de askeri aktivitesi rahat anlaşılabilirdir. Fakat aslında Rusya şu anda bu savaşta Beşar Esad’ın tarafında açıkça sahneye çıkmaktadır, Rus çıkarma gemilerinin Tartus’a devamlı girişleri Suriye’deki katliamı kesinlikle durduramaz durumdadır. Esad’ın ordusu tarafında Rus askeri araçları meydana çıktığında Rusya’nın bu savaşta oynadığı rolü daha da açık görülmektedir.

Son iki-üç sene içerisinde Rusya, Tartus’taki ileri karakolu vasıtasıyla Esad’ın rejimine gereken askeri araçları ve silahları sağlamaktadır. Bu durumda Yakındoğu daha uzun süre rahatsız olacaktır. Mülteci akımları Avrupa bürokratlarının zihinlerini meşgul edecektir, pertol kaynağı olan bölgedeki rahatsızlık ise pertol fiyatlarını kamçılayacaktır. Canavarın ölümü Tartus’ta mıdır?

Artık Medyada, Rusya askeri uzmanlarının Tartus’un kuzeyinde bulunan Lazkiye limanını elde tutmaya yardım etmesi hakkında söylentiler çoktan beri dolaşmaktadır. Fakat Rusların ana hedefi – her ne pahasına olursa olsun Tartus’u elde tutmaktır. Yavaş yavaş isyancılar Lazkiye’ye yaklaşmaktadır, Lazkiyenin düşmesinden sonraki hedefi “Rusların” Tartus’u olacaktır. Tartus’tan 100 km doğuda İslamcılarla sınırı olan Humus bulunmaktadır – talihsiz bir durum olursa Ruslar Tartus’u sadece birkaç saat içinde kaybedeceklerdir.

Rusya, çatışmaya komple girmeye ve kendisine ait Akdeniz’deki tek bir kalesini savunmaya karar vermiştir. Hedef bellidir, bedelini ise Rusya deniz piyadesi ödemek zorunda kalacaktır. Tabii ki onlar, liderlerinin imparatorluk kibirleri için can vermeye alışkındır.

P.S. 2014 yılında Rusya yanına geçen eski Ukrayna askerleri, bir yıl sonra Tartus ve Humus yakınlarında Putin’in çıkarları için öleceklerini düşünebilmişler midir? Mamafih hainlere acımaya gerek yoktur...

Anton Pavluşko InformNapalm.org için özel olarak bu bilgileri hazırladı. Bilgi kopyalarken ve kullanırken sayfamız linkini kaynak olarak bildirmek gerekmektedir.